فیزیک (به لهجه یونانی φύσις، طبیعت و φυσικῆ، علم طبیعت) دانش رسیدگیٔ خاصیت طبیعت میباشد. این دانش را عموماً دانش ماده (Matter) و تکان و خلق آن در اطراف و فرصت میدانند. این ماده می تواند از ذرات پایین اتمی تا کهکشانها و اجرام بسیار گران قدر آسمانی معلم خصوصی فیزیک در شیراز باشد.
فیزیک از مفاهیمی مانند انرژی، نیرو، جرم، توشه الکتریکی، جریان الکتریکی، میدان الکتریکی، الکترومغناطیس، دور و اطراف، مجال، اتم و نورشناسی به کار گیری مینماید.
در حالتیکه بطور گسترده خیس صحبت بگوییم، غرض مهم دانش فیزیک تحقیق و بررسی طبیعت میباشد. همواره این دانش درپی آن میباشد که اخلاق طبیعت را در موقعیت مختلف شعور و در نظر گرفتن نماید.
فیزیک یکیاز سابقترین فنهای دانشگاهی میباشد. شاید دیرینترین سوژه آن را بتوان نجوم و اخترشناسی نامید. مدارکی وجود داراست که نماد میدهد هزاران سال قبل از تولد مسیح، اقوامی همانند سامریها و همینطور اقوامی در مصر باستان و دور و اطراف ایندوس، پژوهش ها و فهم اندکی از تکان خورشید، ماه و ستارگان داشتهاند.
از زمان باستان، بشرها همت میکردند که خوی طبیعت را فهم و شعور و در نظر گرفتن نمایند. در صدر، این سیرتکامل سوالها درباره ی طبیعت و خلق و خوی آن، در قلمرو فلسفه مجموعهبندی می شد. به همین استدلال میباشد که در نوشتههای فیلسوفان باستان همانند ارسطو، افلاطون و بطلمیوس و … نوشتههای بخش اعظمی در زمینهی رفتارهای طبیعت، مخصوصاً تکان ستارگان و خورشید می بینیم.
تاریخچه
در برخی از این نوشتهها، مواقعی وجود داشت که تحقیق پدیدههای آسمانی را با افسانهها و اعتقادات مردمان آن عصر از تاریخ آمیخته میکرد. علیرغم در نظر گرفتنهای صحیح، نمیتوانست سبب متقاعد شدن آیندگان خواهد شد. ولی دراین زمانه فیلسوفانی همانند تالس هم بودند که کلیه همت خویش را برای به دور ماندن از دلایل ماوراءالطبیعه میکردند.
به خیال و خاطر همین همتها در بخش اعظمی از منابع تاریخی به تالس کنیه اول صورتٔ دانش را دادهاند. یک کدام از شغل های اصلی او در حوزه ستارهشناسی، حدس خورشیدگرفتگی در سال ۵۸۵ پیش از به دنیا آمدن مسیح میباشد.
از همین زمان بود که شاخهای از فلسفه جداگانه شد که اسم آن را فلسفه طبیعی نهادند و سالهای زیاد ادامه یافت. تا تقریباً در قرن هفدهم میلادی که مجدد با حضور فیسهای تعالی و پر رنگای همانند آیزاک نیوتن و گوتفرید لایبنیتس می رفت که مجدد تحولی بزرگ در دانش و روش دیدگاه به آن مخصوصاً در ریاضی ها و فیزیک تولید خواهد شد.
با چاپ شدن کتاب نیوتن در سال ۱۶۸۷ با اسم اصول ریاضی فلسفه طبیعی (به عبارتیطور که پیداست همچنان از عبارت فلسفه طبیعی در تیتر آن مصرف شده) نسبتاًً این نوع بینش به فیزیک و ریاضی ها به نقطه نهایی رویه خویش رسید. نیوتن و همیاران او در قرن هفدهم میلادی، روش نگرشی تازه به طبیعت را نهادگذاری کردند که امروزه به فیزیک کلاسیک مشهور میباشد.
اما بیان این نکته الزامی میباشد کهاین تکان، پیش از قرن هفدهم، با کوشش دانشمندانی زیرا گالیلئو گالیله، نیکلاس کوپرنیک و یوهان کپلر استارت گردیده بود و در طی نیوتن به نقطع ی عطف خویش رسید.
فیزیک (به لهجه یونانی φύσις، طبیعت و φυσικῆ، علم طبیعت) دانش رسیدگیٔ خاصیت طبیعت میباشد. این دانش را عموماً دانش ماده (Matter) و تکان و خلق آن در اطراف و فرصت میدانند. این ماده می تواند از ذرات پایین اتمی تا کهکشانها و اجرام بسیار گران قدر آسمانی معلم خصوصی فیزیک در شیراز باشد.
فیزیک از مفاهیمی مانند انرژی، نیرو، جرم، توشه الکتریکی، جریان الکتریکی، میدان الکتریکی، الکترومغناطیس، دور و اطراف، مجال، اتم و نورشناسی به کار گیری مینماید.
در حالتیکه بطور گسترده خیس صحبت بگوییم، غرض مهم دانش فیزیک تحقیق و بررسی طبیعت میباشد. همواره این دانش درپی آن میباشد که اخلاق طبیعت را در موقعیت مختلف شعور و در نظر گرفتن نماید.
فیزیک یکیاز سابقترین فنهای دانشگاهی میباشد. شاید دیرینترین سوژه آن را بتوان نجوم و اخترشناسی نامید. مدارکی وجود داراست که نماد میدهد هزاران سال قبل از تولد مسیح، اقوامی همانند سامریها و همینطور اقوامی در مصر باستان و دور و اطراف ایندوس، پژوهش ها و فهم اندکی از تکان خورشید، ماه و ستارگان داشتهاند.
از زمان باستان، بشرها همت میکردند که خوی طبیعت را فهم و شعور و در نظر گرفتن نمایند. در صدر، این سیرتکامل سوالها درباره ی طبیعت و خلق و خوی آن، در قلمرو فلسفه مجموعهبندی می شد. به همین استدلال میباشد که در نوشتههای فیلسوفان باستان همانند ارسطو، افلاطون و بطلمیوس و … نوشتههای بخش اعظمی در زمینهی رفتارهای طبیعت، مخصوصاً تکان ستارگان و خورشید می بینیم.
تاریخچه
در برخی از این نوشتهها، مواقعی وجود داشت که تحقیق پدیدههای آسمانی را با افسانهها و اعتقادات مردمان آن عصر از تاریخ آمیخته میکرد. علیرغم در نظر گرفتنهای صحیح، نمیتوانست سبب متقاعد شدن آیندگان خواهد شد. ولی دراین زمانه فیلسوفانی همانند تالس هم بودند که کلیه همت خویش را برای به دور ماندن از دلایل ماوراءالطبیعه میکردند.
به خیال و خاطر همین همتها در بخش اعظمی از منابع تاریخی به تالس کنیه اول صورتٔ دانش را دادهاند. یک کدام از شغل های اصلی او در حوزه ستارهشناسی، حدس خورشیدگرفتگی در سال ۵۸۵ پیش از به دنیا آمدن مسیح میباشد.
از همین زمان بود که شاخهای از فلسفه جداگانه شد که اسم آن را فلسفه طبیعی نهادند و سالهای زیاد ادامه یافت. تا تقریباً در قرن هفدهم میلادی که مجدد با حضور فیسهای تعالی و پر رنگای همانند آیزاک نیوتن و گوتفرید لایبنیتس می رفت که مجدد تحولی بزرگ در دانش و روش دیدگاه به آن مخصوصاً در ریاضی ها و فیزیک تولید خواهد شد.
با چاپ شدن کتاب نیوتن در سال ۱۶۸۷ با اسم اصول ریاضی فلسفه طبیعی (به عبارتیطور که پیداست همچنان از عبارت فلسفه طبیعی در تیتر آن مصرف شده) نسبتاًً این نوع بینش به فیزیک و ریاضی ها به نقطه نهایی رویه خویش رسید. نیوتن و همیاران او در قرن هفدهم میلادی، روش نگرشی تازه به طبیعت را نهادگذاری کردند که امروزه به فیزیک کلاسیک مشهور میباشد.
اما بیان این نکته الزامی میباشد کهاین تکان، پیش از قرن هفدهم، با کوشش دانشمندانی زیرا گالیلئو گالیله، نیکلاس کوپرنیک و یوهان کپلر استارت گردیده بود و در طی نیوتن به نقطع ی عطف خویش رسید.
موقعیت اجسام